profile

Опубликовано 6 лет назад по предмету Қазақ тiлi от dauenovadil288

Соч по казахскому языку пж завтро уже

  1. Ответ
    Ответ дан trte5tr6r5r6t6

    Ответ:

    Тақырыбы:«Менің Елім-Мәңгілік Ел»

    Мен оның түнін сүйем, күнін сүйем.

    (М. Мақатаев)

    Әр адам үшін өмірде қымбат екі нәрсе бар. Оның біріншісі –Ана да, екіншісі –Отан. Өйткені, бұлар жайлы сөз қозғағанда елжіремейтін жүрек болмайды. Нәресте кезінен өмірінің ақырына дейін, адамдар ардақты, абзал анасын қадірлеп өтеді. Ал Отан деген- қадірі мол, қасиетті сезім. Сондықтан да біз «Отан-Ана» дейміз.

    Отан дегеніміз-адамның туып- өскен жері, туған туысқандарымен, жақындарымен бірге тұратын атамекені. Қазақ елінде тұратын адамдардың Отаны-Қазақстан Республикасы. Кең-байтақ Қазақстан менің туған өлкем,оның асқар таулары мен айдын көлдері, жайқалған орманы мен жасыл жайлауы-менің ақ бесігім.Сондықтан да мен оны анамдай сүйемін, алыс кетсем сағынамын.

    Қазақ жері бір шетінен екінші шетіне дейін ұшқан құстың қанаты талатын ұлан-ғайыр кең өлке. Оның мыңдаған шақырым ормандары, шөл, шөлейт жерлері, өзен-көлдері, таулары өте көп. Республика жерінің үлкендігі соншалық оның онтүстігі мен солтүстігіндегі, батысы мен шығысындағы өлкелердің табиғаты бір- біріне ұқсамайды. Оңтүстігінде өрік гүлдеп тұрғанда, солтүстігінде қарлы боран соғып тұрады.Біздің еліміздің табиғатының сұлулығын көркемдеп, қаншама ақын-жазушыларымыз қалам тартты десеңізші! Ақиық ақын ағамыз Мұқағали Мақатаев өзінің Отанына деген сезімін:

    Мен оның түнін сүйем, күнін сүйем,

    Ағынды өзен, асқар тау, гүлін сүйем.

    Мен оның қасиетті тілін сүйем,

    Мен оның құдіретті үнін сүйем.

    Бар жәндігін сүйемін қыбырлаған,

    Бәрі маған "Отан" - деп сыбырлаған.

    Жаным менің кеудемді жарып шық та,

    Бозторғайы бол оның шырылдаған.

    Отан, Отан! Бәрінен биік екен.

    Мен оны мәңгілікке сүйіп өтем...-деп, өлеңмен өріп, өз ойын көркем сөзбен өрнектей білді.

    Қазақстанның жер қойнауында Менделеев кестесіне енген элементтердің барлығы да бар. Қазақстанға әлемнің басқа елдері қызыға қарайды.        

     Қасиетті де киелі елім! Сенің кең жазиралы төсіңде еліміздің сан ғасырлық шежіресін баяндайтын шынайы да анық, дәлелді тарих жатыр. Тамыры тереңге бой тартқан сара жолымыздың «Тәуелсіздік» атты бабалар аңсаған, біздер қолдап, қорғаған, көш жалғастыруы – біздерге, келер ұрпаққа, беріліп отырған «баянды бақыт» дер едім.

    Еліміз 1991 жылы 16 желтоқсанда тәуелсіздікке қол жеткізді. Ата- бабаларымыздың аңсаған тәуелсіздік таңы атты. Дербес, Тәуелсіз ел болу қандай бақыт! Сан ғасырлар бойы халқымыздың басынан өткен қиындықтары мен көрген қасіреті қаншама?

    Дәл бүгін қуанышты қала, далам,

    Жасадың сол арманға жаңа қадам.

    Жеткенше ұлы мақсат шетіне біз,

    Басты ғой қызыл шоқты қара табан,-деген өлең жолдарынан тәуелсіздіктің қолымызға қалай жеткенін аңғаруға болады.

    Егеменді еліміз-әлемдегі басқа мемлекеттермен терезесі тең, қуатты, бай ел.Өркениетті ел ретінде өзінің Елтаңбасы мен Әнұранын, Туын белгілеп алды.Осы бір қасиетті белгілердің мәнін түсініп, оны қастерлей білу, жас ұрпақтар, біздің еншімізде.

    Тәуелсіз Қазақстанымыздың астанасы –Астана қаласы. Астана –жаңа Қазақстан ұлылығының белгісі.Ол Еуразия кеңістігінің орталығында Сарыарқа жүрегінде орналасқан. Жаңа астана тағдыры жас ұрпақтар тағдырымен, жастардың арман-үмітімен тығыз байланысты. Ертеңге қол созған ел Астанаға зор үмітпен қарайды.Бүгінде Астананың өзіне ғана тән қайталанбас келбеті бар. Жастар алаңының әсем сәулет ансамблі, Лев Гумилев атындағы Еуразия Ұлттық университетінің бірқатар жаңа корпустары, Ел анасы монументі, толқында тербелеп тұрғандай осы заманғы спорт кешені, Қазақстан Республикасы Ішкі істерминистрлігінің зәулім ғимараты, фонтан жүйелері орнатылған.Бірқатар жаңа сәулет ғимараттары- осының бәрі астананың келбетіне жаңа түр береді.Аспанмен таласқан Бәйтерек айнадай өзіңе шақырып тұрғандай, қалаға көрік беріп тұр.

    Астана біздің баршамыздың, әсіресе шетелдіктерді өзінің құрылысының екпінді және қуатты жылылығымен, қайталанбас әдемілігімен қазіргі заманғы сәулетінің алуан түрлілігімен таң қалдырады.

    Қазақстанда тұратын барлық халықтардың достығы мен бірлігін нығатуда , жас ұрпақтардың сапалы білім, саналы тәрбие алу жолында Президентіміз Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаевтың еңбегі зор.Президентіміздің ел бірлігін, жер тұтастығын, мемлекеттің қуаты мен халықтың болашағы туралы орамды ойлары топтастырылған «Туған елім-тірегім» атты кітабы бар. Осы кітаптан үзінді келтірейін:«Менде Қазақстан елдігін, Қазақстан Республикасының мемлекеттік тәуелсіздігін нығайтудан басқа мақсат та, арман да жоқ.Осы елдің Президенті ретінде де, осы ұлттың бір перзенті ретінде де дәйім көңілімнің төрінде тұратыны - туған халқым»- деп, тебіренеді. Осындай Президентіміздің барына өте қуанамын және онымен мақтанамын. Өз жұртының ұлты мен ұлысына қарамай, арман -мұңын сезіне білетін тәжірибелі саясаткер, биік парасат иесіне ұқсағым келеді.

    Объяснение:

Войдите или зарегистрируйтесь, чтобы добавить ответ или свой вопрос на сайт


Другие вопросы
Шалаш
Другие предметы - 1 год назад

Пытался написать сочинение по егэ по русскому не могу понять как,написать хотелось бы пример увидеть по этому тексту. (1)в солнечный день я приехал в старинный посёлок гусь-железный полюбоваться на озеро, искупаться, поплавать в нём. (2)доехал до речки, поднялся на бугор, глянул и... (3)о ужас! (4)нет озера. (5)по широкой впадине, окаймлённой дальней опушкой бывшего прибрежного леса, текла, извиваясь, узкая, местами пересыхающая речушка. (6)и старинной плотины, высокой, кирпичной, с чугунными шлюзами, в тёмных казематах которой, по преданию, разбойная братия чеканила фальшивые деньги, тоже не было. (7)шлюзы, регулировавшие сток, убрали, засыпали – и затянуло озеро тиной да ряской. (8)на месте этом проходила теперь обыкновенная дорожная насыпь; дорога делала крутой поворот, огибала белый двухэтажный барский дом, похожий на длинную казарму, заломанный чахлый парк и снова вырывалась на простор. (9)главный врач детского санатория, размещённого в барском доме, показал мне давние фотографии этого исчезнувшего озера, высокой кирпичной плотины, торговых рядов с доисторическими портиками, он водил по внутренним покоям огромного дома, заново перегороженного, приспособленного для иных надобностей. (10)переделка и ремонт когда-то выполнены были наспех: половицы скрипят и хлябают под ногами, двери перекошены, в оконные рамы задувает свежий ветерок. – (11)сохранилась хоть одна комната от давнего времени? – спросил я. – (12)с полами, дверями и окнами? – (13)полы, двери и прочее – всё порастащили. (14)а вот стены и потолок сохранились в одном месте. (15)идёмте, покажу. (16)он ввёл меня в зал, кажется, в теперешнюю столовую, с белыми строгими пилястрами, с лепным потолком. – (17)полы здесь были, говорят, из наборного паркета, двери из орехового дерева с бронзовой инкрустацией, люстра позолоченная висела. – (18)жалко, – говорю, – что не сохранилось всё это. – (19)о чём жалеть? (20)архитектурной ценности этот дом не имеет, – сказал доктор. (21)я взглянул на него с удивлением. (22)не шутит ли? (23)нет, смотрит прямо в глаза, даже с каким-то вызовом. (24)задиристый хохолок на лысеющем лбу топорщится, как петушиный гребешок. – (25)как не имеет ценности? – говорю. – (26)это ж дом! (27)большой, крепкий, красивый, полный когда-то дорогого убранства. – (28)барские покои, и больше ничего. (29)таких в россии тысячи. – (30)так ведь и народу нашему пригодились бы такие покои. – (31)людям нашим нужны другие ценности. (32)вы ещё храм пожалейте. (33)теперь это модно. – (34)а что, не жаль храма? – (35)и храм цены не имеет. (36)архитектура путаная. (37)специалисты приезжали, говорят – эклектика. (38)потом, правда, всё-таки восстановили храм этот. – (39)и парка не жаль? – (40)парк – природа, и больше ничего. (41)в одном месте убавилось, в другом прибавилось. (42)в любую минуту его насадить можно. (43)мы стояли возле окна, внизу под нами раскинулся обширный посёлок. – (44)смотрите, – говорю, – сколько домов. (45)приличные дома, большинство новых. – (46)здесь живёт в основном торговый люд, кто чем торгует, работы хватает. – (47)вот и хорошо, – говорю. – (48)увеличился посёлок за полвека? – (49)увеличился. – (50)а теперь подумайте вот о чём: раньше, ну хоть ещё в тридцатые годы, здесь меньше жило народу, но успевали не только свои рабочие дела делать. (51)ещё и плотину чинили, озеро в берегах держали и парк обихаживали. (52)а теперь что ж, времени на это не хватает или желания нет? – (53)а это, – говорит, – знакомый мотив. (54)это всё ваше писательское ворчание. (55)что озеро спустили – это вы заметили. (56)что над каждой крышей телевизионная тарелка поставлена – этого вы не замечаете. (57)спорить с ним трудно, почти невозможно: доводы ваши он не слушает, только глаза навострит, тряхнёт головой и чешет без запинки, как будто доклад читает… – (58)есть писатели-патриоты. (59)их книги читают, фильмы по книжкам их смотрят наравне с футболом и хоккеем, потому что яркие, незабываемые образы. (60)а есть писатели-ворчуны, которые всем недовольны. (61)и всё им что-то надо. (62)вот одного такого лечили, а он нас же, медиков, опозорил в своём последнем сочинении. (63)за что, спрашивается? (64)да, не раз вспомянешь в дальней дороге бессмертного писателя земли русской николая васильевича гоголя: «россия такая уж страна – стоит высмеять одного околоточного надзирателя, как вся полиция обидится».